Κριτικές

«ΕΙΝΑΙ»

ΜΟΥΣΙΚΗ
4 Κύκλοι, τρανουδιων µε Τον Μανώλη Λιδάκη.
Tpaγoύδι: Μανωλης Λιδάκης.
Έκδοση: Sony.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Μανώλης Λιδάκης έκανε άλμα. Η ερμηνεία του καλύτερη απ’ τις προηγούμενες. Η ευαίσθητη και θλιμμένη φωνή του ακόμη πιο ώριμη. Η επιλογή των τραγουδιών, όμως, είναι το σημαντικότερο πλεονέκτημα αυτής της νέας κυκλοφορίας. Ο Μανώλης Λιδάκης συνεργάστηκε με τη Βάσω Αλαγιάννη, με τους πιο γνωστούς και ποιοτικούς Ηλία Κατσούλη και Τάσο Γκρους, καθώς και με τον Θοδωρή Γκόνη, το στιχουργό που είναι η προσωποποίησης της τpυφεpότητας. Ο Μανώλης Λιδάκης τραγουδά ακόμη και Δημήτρη Γκόγκο ή αλλιώς Μπαγιαντέρα. Η δουλειά του τραγουδιστη είναι αξιοπρόσεκτη και αξιοσέβαστη. Τουλάχιστον … ‘Οσο για τη «συσκευασία», το διπλό CD είναι προσεγμένο και πρωτότυπο.

 

ΑΝΘΟΥΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ
«Τα δώρα τηs Πανδώρας»
Εικονογράφηση: Ρούλα Ακαλέστου
(Εκδόσεις Κέρδος)

Εν όψει της παράστασης που πρέπει να δώσει η οµάδα του στη γιορτή για τη λήξη της κατατσκήνωσης, ο µικρός Κυριάκος θυµάται τον µύθο της Πανδώρας και προτείνει στους φίλους του να βγάλει επί σκηνής ο καθένας τους απο ένα κουτί ό,τι αγαπάει περισσότερο. Προκύπτουν ποιήµατα, τραγούδια συγκινητικά ή κεφάτα, αναµνήσεις καί υποσχέσεις, εντέλει µια διαδικασία αυτογνωσίας, πρωτότυπα αφηγηµένη. Το µουσικό της µέρος µεταφέρεται και σε cd που συνoδύει την έκδοση. Τα τραγούδια ερµηνεύουν µεταξύ άλλων η Λιζέτα Καληµέρη και η Κρίστη Στασινοπούλου, ενώ τη µουσική έγραψε ο Τόσος Γκρους.

«Τα δώρα της Πανδώρας»
ΑΝΘΟΥΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ
(Εκδόσεις Κέρδος)

Ενα βιβλίο για µικρά και μεγάλα παιδιά, με ήρωες τον Κυριάκο και την παρέα του σε µια καλοκαιρινή κατασκήνωση. Ο ήλιος καίει, τα τζιτζίκια τραγουδάνε και ο Κυριάκος σπάει το κεφάλι του να σκεφτεί µε ποιον τρόπο η οµάδα του θα κερδίσει το πρώτο βραβείο στη γιορτή της κατατσκήνωσης. Μέχρι που έρχεται η ίδια η Πανδώρα να του δώσει έµπνευση και να µοιράσει τα δώρα της σε όλα τα παιδιά. Στους ήρωες του βιβλίου, αλλά και στους αναγνώστες. Και ποια µπορεί να είναι τα δώρα; Ιδέες, συναισθήµατα. φιλίες, συνεργασίες και 10 υπέροχα τραγούδια, που περιλαμβάνονται σε ένα cd, που κυκλοφορεί µαζί µε το βιβλίο, συνοδεία ενός ένθετου µε τους στίχους των τραγουδιών. Τη µουσική των τραγουδιών έγραψε ο Τάσος Γκρους και τραγουδούν οι: Κρίστη Στασινοπούλου, Λιζέτα Καληµέρη, Δανάη Παπαδοπούλου και ο µικρός Ζάχος Χατζηλουκάς. Συµµετέχουν ο Κώστας Μάντζιος, η Aργυρώ Καπαρού και µικρή χορωδία από το Μουσικό Λύκειο της Παλλήνης. Η θαυµάσια εικονογράφηση του βιβλίου είναι της Ρούλας Ακάλεστου. Το βιβλίο-δίσκος της «Πανδώρας» είναι ένας καλός καλοκαιρινός σύντροφος για τους µικρούς αναγνώστες, που το συστήνουµε ανεπιφύλακτα …

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14/04/1991

Eνας ενδιαφέρον δίσκος που κυλοφόρησε ο «Σείριος» του Μάνου Χατζιδάκι είναι οι «Λέξεις Μυστικές». Για τη δημιουργία του συναντήθηκαν τρεις καλλιτέχνες που ο καθένας ξεχωριστά έχουν παρουσιάσει στο παρελθόν δείγματα των δυνατοτήτων τους. Ο Τάσος Γκρους είχε δείξει την πρώτη του συνθετική δουλειά το ’88 με τις «Μορφές». Την ίδια χρονιά είχαμε ακούσει και τον τραγουδιστή Κώστα Χατζημιχάλη, στη «Νυχτερινή Kυβέρνηση» του Κώστα Καλδάρα. Οσο για τον Θόδωρο Αναστασίου, αυτός είχε εμφανιστεί στο μουσικό xώρο το ’86 με το «Ντεμοντέ». Οι τρεις τους συναντήθηκαν τώρα για τις «Λέξεις Μυστικές». Ο πρώτος έγραψε τη μουσική, ο δεύτερος είναι ο ερμηνευτής, ενώ ο τρίτος έκανε τη ενορχήστρωση. Οι στίχοι είναι των: Η. Κατσούλη, Ηλ.Τσέχου, Μπ. Κομνηνού, Β. Κάσσου. Το αποτέλεσμα είναι 10 χαμηλόφωνα όμορφα λαϊκά τραγούδια, που βέβαια δεν έχουν σχέση με το σωρό των λαϊκών τραγουδιών που ακούμε στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

 Ο επιµένων ελληνικά
ΛΑΜΠΡΟΣ ΛΙΑΒΑΣ
 
Τέσσερις «κύκλοι» χωρίς θέµα

O Mανώλης Λιδάκης  επανέρχεται στο δισκογραφικό προσκήνιο, τρία χρόνια µετά τον τελευταίο του προσωπικό δίσκο («Καράβι απόψε το φιλί»), µ’ ένα διπλό (1) µε το γενικό Tίτλο «4 κύκλοι Τραγουδιών», που κυκλοφόρησε πρόσφατα η Sony Music στη σειρά «Portrait». Η σειρά αυτή, που επιµελείται ο Κώστας Xατζηδoυλής, διακρίνεται για την υψηλή ποιότητα της παραγωγής και την προσεγµένη παρουσίαση του υλικού, γεγονός που την ξεχωρίζει αισθητά από το πλήθος των δισκογραφικών εκδόσεων µε τα ευτελή «περιτυλίγµατα» και τη σύντοµη ηµεροµηνία λήξης …
Εξαιρετικά επιµεληµένη, λοιπόν, και πρωτότυπη η σχεδίαση της κασετίνας που περιέχει τους δύο ψηφιακούς δίσκους, όπως και το φυλλάδιο µε τους στίχους των τραγουδιών, το φωτογραφικό υλικό και τα σχέδια που το συνοδεύουν.
Οµως το µουσικό άκουσµα δεν ανταποκρίνεται τελικά σ’ αυτό που περιµένει ο ακροατής παίρνοντας στα χέρια του το εξώφυλλο. Kαι πρώτα απ’ όλα, η ίδια η οργάνωση των τραγουδιών σε τέσσερις «κύκλους». Ο όρος αυτός στο ελληνικό τραγούδι έρχεται να προσδιορίσει ενότητες-συλλογές τραγουδιών µε στενή πoιητική-θεµατoλoγική αλλά και µουσική σχέση µεταξύ τους. Σε τέτοιο βαθµό που, έστω κι αν ένα τραγούδι ακουστεί αυτόνοµα, η πραγµατική του διάσταση (νοηµατική και µουσική) δεν αποκαλύπτεται παρά σε συνδυασµό µε τα υπόλοιπα. Εξαρτάται από την καίρια θέση και την καλο-τοποθετηµένη λεπουργία του µέσα στον «κύκλο», κάτι που διαπιστώνεται ακούγοντας κύκλους τραγουδιών όπως ο «Επιτάφιος» ή οι τρεις «Πολιτείες» του Μίκη Θεοδωράκη, ο «Μεγάλος Ερωτικός» ή ο «Αλκιβιάδης» του Μάνου Χατζιδάκι, το «Χρονικό» του Γ. Μαρκόπουλου ο, «Σταυρός του Νότου» του Θ. Μικρούτσικου κ.ά.
Οµως οι 4 «κύκλοι» που εντάσσονται στη δισκογραφική δουλειά του Λιδάκη δεν κατορθώνουν τελικά να επιτύχουν αυτή τη συνοχή στα επιµέρους τραγούδια τους, κάτι που θα έδινε και µια ενότητα και «ταυτότητα» στο όλο άκουσµα. Παραµένουν ετερόκλιτα και χαλαρά συνδεδεµένα, µε διαφορές στο ύφος αλλά και στο «ήθος» τους (όπως λ.χ. στην περίπτωση των τεσσάρων τραγουδιών του Μπαγιαντέρα). Ενώ η ενορχηστρωτική παρέµβqση του Θύµιoυ Παnαδόπouλoυ, παρ’ όλη τη γνώση και την ευαισθησία της, δεν κατορθώνει να προσδώσει την επιθυµητή ενότητα. Αντίθετα οδηγεί σε µιαν οµοιοµορφία που τελικά καταργεί το στοιχείο της «έκπληξης» και τις ιδιαιτερότητες των τεσσάρων συνθετών που κυρίως υπογράφουν τα τραγούδια του δίσκου (Βάσω Αλαγιάννη, Δηµήτρης Γκόγκος-Μπαγιαντέρας, Τάσος Γκρους και Μαρία Παπαδοπούλου). Ετσι και η ερµηνεία του Μανώλη Λιδάκη εµφανίζει µια αµηχανία για το ύφος όπου πρέπει να κινηθεί, χωρίς ν’αναζητεί τις λεπτές αλλά αναγνωρίσιµες διακυµάνσεις που ξεχωρίζουν το λαϊκό τραγούδι από τη λαϊκή µπαλάντα.
Αφήνεται λοιπόν στην καλή τεχνική που έχει κατακτήσει, στο θερµό ηχόχρωµα και στην πλαστικότητα που διαθέτει, όµως είναι φανερό ότι αυτά – διόλου ευκαταφρόνητα – προσόντα ακόµη αναζητούν προσανατολισµό. Κι αυτό το στέρεο έδαφος όπου θα πατήσει δεν φαίνεται να το προσφέρουν τα τραγούδια της έκδοσης, που αν και ξεχωρίζουν αισθητά από το πλήθος της εµπορικής δισκογραφίας δεν έχουν το στίγµα εκείνο που θ’ αποτελέσει ένα ισχυρότερο ρεπερ-τόριο-πρόταση για έναν προικισµένο τραγουδιστή.
Ισως θα ήταν πιο σωστή επιλογή το να είχε περιοριστεί η έκδοση σε ένα µόνο δΙσκο που θα κρατούσε τις πιο  «δυνατές» εκτελέσεις. Ανάµεσά τους, και το θαυµάσιο τραγούδι για την «Aγγελίτσα» του Τάσου Γκρους σε στίχους του Ηλία Kατσoύλη, αφιερωµένο στη Σµυρνιά τραγουδίστρια Aγγέλα  Παπάζογλου: «Τζιβαέρι και µινόρε / και παθιάρικο μανέ / θα σου τραγουδώ κυρά µου / µέχρι να µας πεις το ναι…I Στο λαιμό ‘σου µια ελίτσα l στo λαιµό µας σττεναγµός / ένα όχι σου Aγγελίτσα l µια ζωή ξεριζωµός».
Οσο για τους στίχους του Θοδωρή Γκόνη, η τέχνη, η ευαισθησία και η αισθαvτικότητά τους δεν κατορθώνει πάντα να «δέσει» µε τις µουσικές που κλήθηκε εκ των υστέρων να συνοδέψει. Με λίγα λόγια, µια παραγωγη που σέβεται τον ακροατή, µε ικανούς και άξιους συνεργάτες και όλη τη θέληση να εππύχει. Παρόλα αυτά, το πρόβληµα εντοπίζεται στο συνδυασµό των «υλικών» και, κυρίως, στη «δοσολογία» τους. Γιατί δεν αρκεί το άψογο σερβίρισµα. Πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει και ο µάγειρας το είδος της κουζίνας που προτιµά …